پودر هیدروکسی آپاتیت دارای منیزیم به روش شیمی تر و با استفاده از پیش ماده های نیترات کلسیم، نیترات منیزیم و دی آمونیوم هیدروژن فسفات در حضور اسید گلوتامیک سنتز شد. بر اساس یافته های حاصل از تحلیل حرارتی، نمونه ها در دماهای مشخص کلسینه شده و به روش های پراش پرتو ایکس، اسپکتروسکوپی مادون قرمز با انتقال فوریه و میکروسکوپ الکترونی عبوری مورد مطالعه قرارگرفتند. نتایج پراش پرتو ایکس نمونه سنتز شده در حضور اسید آلی نشان دهنده غالب بودن فاز (b-TCMP ((Ca1-xMgx) 3 (PO4) 2 در دمای 920oC است. هیچ قله مشخصی از فاز هیدروکسی آپاتیت در این دما شناسایی نشده است. این در حالیست که نمونه سنتز شده در غیاب اسید آمینه (نمونه شاهد) در این دما دارای هر دو فاز هیدروکسی آپاتیت و b-TCP است. از یافته های قابل توجه در این تحقیق کاهش شدید درجه بلورینگی نمونه های سنتز شده در دمای 90oC در اثر اضافه نمودن اسید گلوتامیک است. افزایش درجه بلورینگی نمونه سنتز شده در حضور اسید آمینه با افزایش دمای عملیات حرارتی بسیار بیشتر از نمونه شاهد است. بررسی های میکروسکوپ الکترونی عبوری روی نمونه های عملیات حرارتی شده در دمای 480oC نشان داد که استفاده از اسید گلوتامیک بیش از آنکه بر کشیده شدن کریستالیت ها اثر بگذارد بر کوچک شدن آنها موثر بوده است. ابعاد نانوذرات تهیه شده در حضور اسید آمینه بر اساس مشاهدات میکروسکوپی حدود  60*150 nmو در نمونه شاهد حدود nm 150*500 است. اندازه کریستالیت های تخمین زده شده با استفاده از رابطه شرر در نمونه شاهد حدود 40 nm بوده ولی به دلیل درجه بلورینگی اندک، در مورد نمونه های سنتز شده در حضور اسید آلی قابل محاسبه نیست.

هدف اصلی این تحقیق، بررسی حضور منیزیم در مقادیر گوناگون بر مشخصات ترکیب و ساختار شیمیایی، شبکه کریستالی و زیست سازگاری کلسیم فسفات ها بود. بدین منظور، با توجه به اهداف تحقیق، روش سل- ژل برای سنتز مورد استفاده قرار گرفت. نمونه کنترل ترکیب هیدروکسی آپاتیت انتخاب شد و نسبت/p (Ca+Mg) برابر 1.67 و مقدار منیزیم در محدوده صفر تا %3 مولی در نظر گرفته شد. تمام نمونه ها در دمای 600oC عملیات حرارتی شدند. ترکیب فازی و ساختار شیمیایی، شکل و اندازه ذرات با انجام آزمایش های XRD، FTIR، SEM و TEM بررسی گردید. تمام نمونه ها دارای دو فاز اصلی Mg-HA و b_TCMP بودند. با این حال، در مقادیر منیزیم اندک، فاز MgHPO4.3H2O و در مقادیر زیاد آن فاز MgO نیز تشکیل شد. با افزایش مقدار منیزیم مقدار نسبی افزایش و پیک های اختصاصی XRD به سوی زوایای بیشتر میل نمود. علاوه بر این مقدار فاز آپاتیت و نیز درجه بلوری و ابعاد شبکه آن نیز کاهش یافت. بررسی های میکروسکوپ الکترونی عبوری، حضور ذراتی با اندازه 180-40 nm بصورت منفرد و گروهی را روشن ساخت. آزمایش های زیست سازگاری نشان داد که نمونه های تهیه شده با مقدار منیزیم کمتر از 2.5% مولی، از رشد مناسب سلول های فیبروبلاست برخوردار بودند.

در فرایند پلیمریزاسیون استایرن، تری کلسیم فسفات، TCP، به عنوان پایدارکننده سوسپانسیون پلیمر مصرف می شود. اندازه ذره های TCP در قدرت پایدارکنندگی آن و همچنین توزیع اندازه ذره ها و شکل هندسی فراورده پلی استایرن نقش بسیار مهمی را بازی می نماید. هر چه اندازه ذره های TCP کوچکتر باشد، قدرت پوشش آن بر روی قطرات منومر استایرن افزایش یافته و میزان ادغام قطره های منومر، به هنگام برخورد با یکدیگر کاهش می یابد. در نتیجه درصد فراورده کروی شکل با اندازه کوچک و توزیع یکنواخت و باریک افزایش خواهد یافت. در این پژوهش، تاثیر استفاده از ترکیب های پلی فسفات معدنی و ناکانول بر اندازه ذره های TCP که طی واکنش رسوبی کلسیم هیدروکسید و اسید فسفریک تهیه شده، مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه های به دست آمده نشان می دهند که حضور سدیم هگزا متافسفات در طی واکنش رسوبگیری کلسیم فسفات، سرعت رشد کریستال های TCP را کاهش داده و از تجمع آن ها جلوگیری نموده و در نتیجه متوسط اندازه ذره های فراورده از mm ) 5بدون استفاده از هگزا متافسفات) به) 1.5 mm با استفاده از هگزا متافسفات) کاهش می یابد.

آلفا-تری کلسیم فسفات، به عنوان جزء پودری در فرآیند تهیه سیمان های کلسیم فسفاتی جهت بازسازی بافت سخت استفاده می شود. در این تحقیق، پودر مذکور از مواد اولیه نیترات کلسیم و دی آمونیوم هیدروژن فسفات به روش رسوب دهی شیمیایی سنتز شد. پودر حاصل در 1250 درجه سلسیوس تحت عملیات حرارتی قرار گرفت و در دمای محیط به سرعت سرد شد. نتایج آزمون پراش اشعه ایکس (XRD) و طیف سنجی فروسرخ تبدیل فوریه (FTIR) پودر سنتز شده، تشکیل فاز آلفا-تری کلسیم فسفات بلوری و وجود گروه های شیمیایی P-O را تأیید کرد. سیمان تک جزئی با استفاده از پودر آلفا-تری کلسیم فسفات و فاز مایع حاوی 5/2 درصد دی سدیم هیدروژن فسفات تهیه شد. سیمان حاصل با زمان گیرش اولیه 1  17 دقیقه، دارای استحکام فشاری 2  21 مگاپاسکال بود. آزمایش های XRD و FTIR تشکیل مقدار زیادی هیدروکسی آپاتیت با کمبود کلسیم را به عنوان محصول سیمان تأیید کرد. طبق یافته ها، گیرش سیمان از طریق آب کافت پودرهای آلفا-تری کلسیم فسفات و تشکیل نانو فلس های هیدروکسی آپاتیت با کمبود کلسیم به طول تقریبی 500 نانومتر اتفاق افتاده است. آزمایش زیست فعالی، تشکیل هیدروکسی آپاتیت در سطح خارجی سیمان را طی 14 روز غوطه وری در مایع شبیه سازی شده بدن، نشان داد.

به دلیل مشکلات درمان جراحی و طولانی بودن درمان متداول Apexification، در مورد دندانهای دایمی با پالپ غیر زنده و آپکس باز محققان بسیاری در اندیشه روش آسانتر، سریعتر و مطمئنتر بوده اند. Apexification یک جلسه ای با موادی مثل هیدروکسید کلسیم، Dentin chips و تری کلسیم فسفات چند سالی است که پیشنهاد شده است.    هدف از این تحقیق بررسی رادیوگرافیک و هیستولوژیک (فلورسنت) ترمیم ضایعه ایجاد شده با استفاده از پلاک تری کلسیم فسفات قابل جذب در دندانهای با آپکس باز در گربه بعد از دو اینتروال سه ماهه و شش ماهه بود.    در این مطالعه از 44 دندان کانین 11 گربه بالغ و سالم استفاده شد. در گروه آزمایش 28 دندان کانین فک بالا و پایین بعد از ایجاد ضایعه و گشاد کردن انتهای آپکس تا فایل 120 تحت درمان Apexification یک جلسه ای با پودر تری کلسیم فسفات، به وسیله ایجاد پلاگ 2 - 1 میلی متر در انتهای آپکس و بعد پر کردن کانال با گوتاپرکا بروش لترالی قرار گرفتند. 8 دندان به عنوان کنترل منفی (هیچ کاری روی دندانها انجام نشد) و 8 دندان به عنوان کنترل مثبت (انتهای باز و ضایعه بدون درمان) انتخاب شدند. برای بررسی هیستولوژیک (فلورسنت) 3 دوره تزریق اکسی تتراسایکلین (3 روز قبل از پر کردن، نیمه پریود و 3 روز قبل از کشتن) انجام شد. گربه ها در 2 دوره سه ماهه و شش ماهه وایتال پرفیوژن شدند و سپس بررسی رادیوگرافیک و هیستولوژیک (فلورسنت) انجام شد. برای بررسی هیستولوژیک (فلورسنت) نمونه ها در آکریل سفید مانت و با دستگاه grind section مقاطع صد میکرونی از آنها تهیه و با میکروسکوپ فلورسنت بررسی شدند.    نتایج رادیوگرافیک با استفاده از تست Fisher آنالیز گردید، طبق نتایج به دست آمده در نمونه های 6 ماهه 55.6% موارد ضایعه کوچکتر و در 44.8% موارد ضایعه ترمیم شده بود. در مقایسه نمونه های 3 ماهه و 6 ماهه از نظر ترمیم ضایعه به طور رادیوگرافیک اختلاف معنی داری مشاهده نشد (P>0.05). نتایج هیستولوژیک با استفاده از تست Chi-square آنالیز گردید. در نمونه های سه ماهه در 64.3% موارد خطوط فلورسنت وجود داشت و در 35.7% موارد خط فلورسنت وجود نداشت. در نمونه های 6 ماهه در 100% موارد خط فلورسنت وجود داشت که علامت تشکیل نسج کلسیفیه بود. ترمیم هیستولوژیک ضایعه در گروه 3 ماهه و 6 ماهه در ارزیابی آماری، اختلاف معنی داری داشتند (p<0.05).

سابقه و هدف: بسیاری از میکروارگانیسم های خاک می توانند فسفر غیر قابل دسترس را از طریق فعالیت های متابولیکی با ترشح اسیدهای آلی حل کنند. این مطالعه با هدف جداسازی باکتری های فعال حل کننده تری کلسیم فسفات از خاک مزارع گندم و جو دشت مرودشت انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی-توصیفی بر روی خاک 50 مزرعه جو و 50 مزرعه گندم دشت مرودشت انجام گرفت. در ابتدا نمونه های خاک در محیط NRIP حاوی تری کلسیم فسفات (10 درصد) غنی سازی شدند. باکتری های دارای هاله شفاف حل کننده تری کلسیم فسفات با آزمون های بیوشیمیایی،PCR  و تعیین توالی شناسایی گردیدند. دو باکتری فعال جداسازی شده از خاک مزارع گندم و جو به منظور بررسی تولید اسید های آلی ترشح شده با روش  HPLCآنالیز شدند.یافته ها: از مجموع نمونه های جمع آوری شده، 9 باکتری (18%) حل کننده تری کلسیم فسفات از مزرعه جو و 6 باکتری (12%) حل کننده تری کلسیم فسفات از مزرعه گندم دشت مرودشت جداسازی گردید. نتایج حاصل از تزریق نمونه های باکتریایی به دستگاه HPLC نشان داد که باکتری های جداسازی شده از مزرعه جو دارای 4 نوع اسید مختلف با وزن مولکولی پایین و در مزرعه گندم دارای 3 نوع اسید مختلف می باشند.نتیجه گیری: از آنجایی که در مطالعه حاضر بیشترین و فعال ترین باکتری های حل کننده فسفات از خاک مزارع جو جداسازی شدند می توان دریافت که این باکتری ها بیشتر در خاک های که کود های شیمیایی فسفره مصرف کمتری دارند، گستردگی بیشتری دارند. همچنین غربالگری باکتری های موجود در مزارع مختلف و نیز شناسایی آنها می تواند در تهیه کودهای بیولوژیک و رشد گیاهان منطقه موثر باشد.

در فرایند پلیمرشدن استیرن، تری کلسیم فسفات، TCP، با شکل بلوری هیدروکسی آپاتیت به عنوان پایدار کننده تعلیق پلیمر مصرف می شود. اندازه ذرات TCP در قدرت پایدارکنندگی آن و هم چنین توزیع اندازه ذرات و شکل هندسی محصول پلی استیرن نقش بسیار مهمی را ایفا می کنند. هر چه اندازه ذرات TCP کوچک تر باشد، قدرت پوشش آن روی قطره های مونومر استیرن افزایش یافته و میزان انبوهش قطره های مونومر به هنگام برخورد با یک دیگر کاهش می یابد. در نتیجه درصد محصول کروی شکل با اندازه کوچک و توزیع یکنواخت و باریک افزایش می یابد. نتایج آزمایش های انجام شده نشان می دهد. با افزایش سدیم هگزامتافسفات (SHMP) به مخلوط واکنش آهک و فسفریک اسید، اندازه ذرات TCP پس از خشک کردن آن با خشک کن افشانه ای، بدون نیاز به آسیاب کردن، از حدود 5mm (بدون (SHMP به 1.5mm (با (SHMP کاهش می یابد. در این پژوهش با انجام آزمون کاربردی، اثر وجود SHMP در محصول TCP بر کارایی آن به عنوان پایدارکننده تعلیق پلیمر و در نتیجه بر اندازه دانه های پلی استیرن بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد. با وجود کاهش اندازه ذرات TCP با حضور SHMP، اندازه دانه های پلی استیرن تهیه شده با آن نسبت به پلی استیرن تهیه شده با TCP معمولی (بدون (SHMP بزرگ تر است.

هدف: بررسی کیفی روند بهبود زخم استخوانی را در دو داربست زنوگرفت و هیدروکسی آپاتیت/تری کلسیم فسفات.مواد و روش ها: طی یک مطالعه تجربی 5 سر خرگوش نیوزلندی با وزن تقریبی 2 کیلوگرم مورد مطالعه کیفی قرار گرفتند. حیوانات با استفاده از تزریق 60 mg/kg کتامین (Sigma-Aldrich, Germany) و 6 mg/kg زایلازین(Sigma-Aldrich, Germany)  بیهوش شدند. پس از ایجاد حفره ای به ابعاد 3´2 سانتی متر در استخوان تیبیای حیوان، داربست های مورد نظر در پای حیوان قرار گرفت. قابل ذکر است که داربست زنوگرفت در اندام تحتانی راست حیوان و در اندام تحتانی دیگر داربست تجاری به عنوان گروه کنترل قرار داده شد. در پایان ماه دوم خرگوش ها کشته شده و سپس میزان ترمیم در استخوان تیبیای خرگوش ها با استفاده از تصاویر رایولوژیک ارزیابی شد. برای تایید روند پیشرفت ترمیم بافتی، نمونه ها پس از دکلسیفیه شدن تحت رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین قرار گرفت.یافته ها: با توجه به نتایج به دست آمده در مطالعه حاضر نقص ایجاد شده در استخوان تیبیای خرگوش توسط داربست سنتتیک HA/TCP و داربست زنوگرفت تهیه شده از استخوان اسفنجی گوسفند به خوبی ترمیم شد.نتیجه گیری: داربست زنوگرفت، ادغام استخوانی بهتری را در مقایسه با داربست تجاری نشان داد.

مقدمه: به دنبال شکستگی های استخوانی در طی تصادفات، بسیاری بیماران از ترمیم نشدن ضایعات استخوانی و مشکلات زیبایی شناختی و روانی متعاقب آن رنج می برند. در این راستا، یافتن راه کارهای جدید و موثر برای تسهیل ترمیم نقایص استخوانی مهم است. یکی از راه های درمان، استفاده از سلول های استخوانی خود بیمار، کشت آن ها بر روی داربست مناسب و انتقال به محل ضایعه می باشد. هدف اصلی این مطالعه، مقایسه میزان تکثیر سلول های استئوبلاست بر روی دو داربست آلژینات و هیدروکسی آپاتیت - تری کلسیم فسفات (HA- TC)بود.روش ها: نمونه های استخوانی از چهار بیمار، که در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان تحت جراحی کرانیوتومی قرار گرفتند، به دست آمد. نمونه ها به قطعات کوچک تقسیم و در پلیت های محتوی محیط کشت به انکوباتور منتقل گردید. در روزهای 10-12 پس از انتقال، شروع خروج استئوبلاست از قطعات استخوانی مشاهده شد. این سلول ها به طور متوسط پس از 2 هفته کف پلیت را پوشاندند. نسل اول این سلول ها با استفاده از Trypsin_EDTA ازکف پلیت جدا شد و به دو بخش تقسیم گردید. یک بخش به داربست HA-TC و بخش دیگر به ژل آلژینات اضافه شد. دو هفته بعد، اطلاعات جمع آوری و تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: با شمارش سلول ها میانگین تعداد سلول های موجود در ژل آلژینات و داربست هیدروکسی آپاتیت - تری کلسیم فسفات در روز 14 نسبت به روز اول همان گروه اختلاف معنی داری را نشان داد.(P<0.001)  به علاوه، اختلاف میانگین تعداد سلول های موجود در ژل آلژینات و داربست هیدروکسی آپاتیت در روز 14 معنی دار بود.(P<0.001)  در روز 14، میانگین درصد سلول های زنده در گروه آلژینات به طور معنی داری بیشتر از گروه هیدروکسی آپاتیت- تری کلسیم فسفات بود  .(P<0.001)در روز 14، در رنگ آمیزی Van kossa، وجود ماتریکس معدنی ثابت گردید؛ به این ترتیب که رسوبات کلسیم به رنگ سیاه و هسته سلول ها قرمز شد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، ژل آلژینات نسبت به داربست HA-TC، حمایت بهتری برای تکثیر و بقای استئوبلاست محسوب می شود. علت احتمالی این تفاوت را می توان در ویژگی های زیستی این ژل جستجو نمود؛ تخلخل ژل آلژینات شرایطی را فراهم می آورد که فعالیت های سلولی و متابولیکی در آن تسریع می گردد.